iritât i|ri|tât [CO]
-
p.pass., adi.
viôt iritâ
, viôt iritâsi
Var. inritât - adi. che al à fastidi, rabie: pre Bepo (cuiet) "Che al vadi indenant." Siôr Tite (iritât) "O ai dit dut ce che o vevi di dî!" (Arturo Feruglio, Un grop sul stomi)
- adi. di une part dal organisim, che e je sglonfe, rosse, cjalde, che e fâs mâl, par reazion a cualchi agjent