intapossât in|ta|po|ssât [CO]
- p.pass., adi. viôt intapossâ , viôt intapossâsi
-
adi.
vistît, cuviert cun alc che al pare ben:
chest l'è il dotôr Simon, / dut cuant intapossât tun peliçon, / vieli zelôs, e da pôcs dîs fat spôs (Pieri Çorut, La rassegne)
Sin. tapossât , taponât
Cfr. incapotât , intabarossât , intabarât
