infumatâ in|fu|ma|tâ [CO]
- v.tr. jemplâ di fumate, di umiditât atmosferiche a nivel dal teren
-
v.tr.
(fig.)
sconfondi, platâ, no lassâ distingui ben:
chel sun [des monedis] i faseve passâ lis maluseriis, al infumatave il rimuars e i faseve pensâ a tropis cjochis che al varès podût permetisi cul so piçul capitâl (Roberto Ongaro, Cretevierte)
Sin. infumâ