infumatâ  in|fu|ma|tâ  [CO]

  1. v.tr. jemplâ di fumate, di umiditât atmosferiche a nivel dal teren
  2. v.tr. (fig.) sconfondi, platâ, no lassâ distingui benchel sun [des monedis] i faseve passâ lis maluseriis, al infumatave il rimuars e i faseve pensâ a tropis cjochis che al varès podût permetisi cul so piçul capitâl (Roberto Ongaro, Cretevierte)
    Sin. infumâ
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl