infant
/-ànt/
in|fant
[FÛ]
-
s.m.
frut piçul:
pastôrs miei cjârs, no stait aculì, / lait a cjatâlu ne la alba dal dì, / lassait cjavai, bûs e dut cuant / par adorâ chist biel infant (Popolâr, Atents ducj cuancj stait a sintî)
-
s.m.
om zovin:
e là four del nuestri cjamp / jo spes me cjât un biel infant (Anonim, E là four del nuestri cjamp);
"Sai" disè "che i tu sâs, che chist infant / è nemorât, che al spasima par te, / e tu jôts, che al è zovin e galant / [...]" (Eusebi Stele, La crudeltât, la tirania di Amôr)
Cfr. fantat
Proverbis:
- Diu al è un bon infant, al viôt e nol pant, al paie ducj e no si sa cuant
- il Signôr al è un grant infant: al paie no si sa cuant