infant  /-ànt/  in|fant  []

  1. s.m. frut piçulpastôrs miei cjârs, no stait aculì, / lait a cjatâlu ne la alba dal dì, / lassait cjavai, bûs e dut cuant / par adorâ chist biel infant (Popolâr, Atents ducj cuancj stait a sintî)
  2. s.m. om zovine là four del nuestri cjamp / jo spes me cjât un biel infant (Anonim, E là four del nuestri cjamp); "Sai" disè "che i tu sâs, che chist infant / è nemorât, che al spasima par te, / e tu jôts, che al è zovin e galant / [...]" (Eusebi Stele, La crudeltât, la tirania di Amôr)
    Cfr. fantat
Proverbis:
  • Diu al è un bon infant, al viôt e nol pant, al paie ducj e no si sa cuant
  • il Signôr al è un grant infant: al paie no si sa cuant
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl