induvin
/-ìn/
in|du|vin
[BF]
-
s.m.
cui che al previôt il futûr, o che al dîs di podê previodi il futûr, cun virtûts sorenaturâls:
la religjositât si anime di un moviment radicâl, chel definît dai eremitis: profetis, induvins, traviersâts di une esperience mistiche profonde (Angelo Floramo, Eremitis, iconis e torments de Grande Mari Russie)
Sin. strolic ipon.
, induvinacul
, divinacul
Var. indovin
-
s.m.
prevision dal futûr:
puarets e contadins, / o soi ca cui miei induvins! (Pieri Çorut, Pronostic del Strolic piçul del 1850)