indulît
in|du|lît
[BF]
-
p.pass., adi.
viôt indulîsi
-
adi.
tocjât, cjapât di dolôr fisic o psicologjic, di pene, di cruzi:
jo che no bali mai, / in chê gnot i menai / da disperât e soi ancjimò indulît (Pieri Çorut, Il festin di fameie)
Sin. dolentrât
, dolorât
, cruziât
, indadiât
, indolorât
, indolentrât
, induliât
