inclìs  in|clìs  [CO]

  1. s.m. (ancje iperb.) pierdite di cussience, che e tache cul viodi scûr denant dai voiil cûr i bateve a mat e l'inclìs si slargjave denant dai voi (Maria Forte, L'avôt); a Nart i vignive l'inclìs a sintîle (Roberto Ongaro, Cretevierte)
    Sin. svaniment , imbast , scûr denant dai voi
    Var. eclìs
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl