incjartâ
in|cjar|tâ
[CO]
-
v.tr.
cuvierzi o involuçâ cu la cjarte:
e osservave lis fantatis di là dal banc, indafaradis a pesâ e a incjartâ il pan cjalt, pastis frescjis, grissins, piscots (Jolanda Mazzon, Cungjò Friûl);
sul lâ vie, o domandi di comprâ il toc di salam vanzât. Plinio lu incjarte (Jacun dai zeis, Puars e siôrs)
-
v.tr.
[BF, TS]
dâ sù la stabilidure sù pai mûrs:
e tu, par lôr a chescj difiets suplìs, / cul incjartâi e riparâi la stala (Zuan Josef Busiç, La Gjeorgjica di Virgjili)
Sin. stabilî
, disgresâ
, smaltâ
