impostât
im|pos|tât
[CO]
-
p.pass., adi.
viôt impostâ1
, viôt impostâ2
, viôt impostâsi
:
"Parcè che dut il vuestri discors... al è impostât... su lis cumplicazions des cumplicazions..." (Lelo Cjanton, La buine vite)
Var. impuestât
-
adi.
fer tun puest o tune posizion, soredut impins:
un cercandul, vieli e peçotôs, cui voi bas e cun tante di corone in man al steve li impostât, e plen di devozion al tirave jù paternostris e avemariis (Catarine Percude, Il voli di chest mont)
Sin. postât
Cfr. implantât
, impalât