impostât  im|pos|tât  [CO]

  1. p.pass., adi. viôt impostâ1 , viôt impostâ2 , viôt impostâsi "Parcè che dut il vuestri discors... al è impostât... su lis cumplicazions des cumplicazions..." (Lelo Cjanton, La buine vite)
    Var. impuestât
  2. adi. fer tun puest o tune posizion, soredut impinsun cercandul, vieli e peçotôs, cui voi bas e cun tante di corone in man al steve li impostât, e plen di devozion al tirave jù paternostris e avemariis (Catarine Percude, Il voli di chest mont)
    Sin. postât
    Cfr. implantât , impalât
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl