imbocjâsi im|bo|cjâ|si [BF]
-
v.pron.intr.
dâsi di mangjâ metintsi la robe in bocje un cun chel altri
Sin. imboconâsi - v.pron.intr. cjatâsi un denant di chel altri, in câs ancje dâsi intor vignint un cuintri di chel altri: e corevin e su la voltade e si son imbocjâts; par buine sorte lôr no si son fats mâl, ma un dai cjavai al è colât e scussât un zenoli (Giulio Andrea Pirona, Novo vocabolario friulano)