imbissâ im|bi|ssâ [CO]
-
v.tr.
fâ lâ intune buse o intun puest platât o no cognossût o in câs ancje dismenteât:
tu âs il vizi di imbissâ la robe e po cuant che e ocor no si po cjatâle (Giulio Andrea Pirona, Novo vocabolario friulano)
Sin. imbusâ
