gru
gru
[CO, TS]
-
s.f.
ornit.com.
viôt grue
:
un svol di corvats, cocâi, grûs (Raff BB Lazzara, Il tren dai cinês che a duarmin)
-
s.f.
edil.
machinari cuntun supuart alt e un braç lunc, che al covente par tirâ sù e movi cjamis pesantis tai cantîrs:
par jevâlu e orès la gru! (Meni Ucel, Sfisiis)
Sin. crani2