grue gru|e [CO, TS]
-
s.f.
ornit.com.
uciel de famee dai Gruidis, cun çatis, cuel e bec luncs, colôr grîs, lat. sient. Grus grus:
ei vedin pûr lis gruis a centenârs / che scjampin la molestia del siroc (Zuan Josef Busiç, La Gjeorgjica di Virgjili);
uciei neris a traviarsavin il cîl, svolant in rie come gruis o razis salvadiis (Carlo Sgorlon, Prime di sere)
Sin. griule
Var. gru