gridice
/-dì-/
gri|di|ce
[CO]
-
s.f.
struture fate di tantis canelis, bachetis o in câs altris robis lungjis e finis leadis une in bande di chê altre:
la ue sclete si met su lis gridicis (Toni Broili, I trucs furlans. Ombre di lunari par l'an 1851)
Sin. gridiç
, grisiole
, stuerie
, grisol