gridiç  /-ìç/  gri|diç  [CO]

  1. s.m. struture fate di tantis canelis, bachetis o in câs altris robis lungjis e finis leadis une in bande di chê altredute la robe [purcine] e jere za sui gridiçs (Roberto Ongaro, Cretevierte)
    Sin. grisiole , gridice , stuerie , grisol
    Var. gradiç , grediç , gardiç
    1. cuantitât di robe che e je su chês strutureogni an un gridiç di cavalîrs al nudrive une ace di sede dome par jê (Maria Forte, La cotule di none Betilde)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl