gridiç /-ìç/ gri|diç [CO]
-
s.m.
struture fate di tantis canelis, bachetis o in câs altris robis lungjis e finis leadis une in bande di chê altre:
dute la robe [purcine] e jere za sui gridiçs (Roberto Ongaro, Cretevierte)
Sin. grisiole , gridice , stuerie , grisol
Var. gradiç , grediç , gardiç- cuantitât di robe che e je su chês struture: ogni an un gridiç di cavalîrs al nudrive une ace di sede dome par jê (Maria Forte, La cotule di none Betilde)