gravin /-ìn/ gra|vin [CO]
-
s.m.
grave fine, cuantitât di claps plui fins de grave:
pe stradele dal cjiscjel, dulà che e cresseve une jerbe vidrice che e cuvierzeve il gravin blanc, al vignive jù il capelan (Pieri Menis, La int);
tal cidinôr si sintive nome il criçâ dal gravin sot i pîts, daspò, nancje plui chel (Roberto Ongaro, Il muc)
Sin. gravice , gravine
Cfr. grave , glerie