glaçure /-ù-/ gla|çu|re [BF]
-
s.f.
frêt che al fâs che si formi la glace, presince di glace, cuantitât di glace:
a là spandint la nêf, glaçure e scûr; e ca la ploie cun fulmins, tons, saetis (Toni Broili, Il furlan in Parnâs)
Cfr. glaçadure