gagnî  ga|gnî  [BF]

  1. v.intr. dal cjaval, fâ il so viers tipic, lunc e fuart
    Sin. sgagnî , gningulî , sgavarî
  2. v.intr. ridi fuart, soredut in maniere sarcastiche o malizioseal rideve come un mat, sentât par tiere, par la tombule fate, o cuissà par cuâl motîf [...]. E jere sunade la ricreazion che ancjemò nol veve fermât di gagnî (Raffaele Serafini, Contis sot spirt)
    Sin. sgavarâ , bacanâ , ridaçâ , sgagnî
    1. v.tr. dî fûr ridint in maniere sarcastiche o maliziose
  3. v.intr. ridi, o ancje vaî, sot vie
    Sin. sgagnî
    1. v.tr. dî parsot, in maniere maliziose
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl