fusiel  /-èl/  fu|siel  [BF, TS]

  1. s.m. bot.com. plante de famee des Celastraciis, lat. sient. Euonymus europaeus, che il so len si dopre par fâ fûs o altris piçui imprescj e lis sôs pomis si puedin doprâ par tenzi
    Sin. rocjâr , fusâr , selâr , fusarie , strafusâr , rocjarie
    Cfr. barete di predi
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl