fusarie
/-à-/
fu|sa|ri|e
[BF]
-
s.f.
femine che e vent ator, o soredut che e vendeve ator, fûs par filâ e in câs ancje altris imprescj di len:
lis fusariis che a zirin il Friûl tirant il cjaruç, a vendi cjacis, sedons, palotis, taîrs, taiarolis, spinei, fûs e altris intrics e son la plui part di Cimolais (Giulio Andrea Pirona, Ercole Carletti, Giovanni Battista Corgnali, Il Nuovo Pirona)
-
s.f.
[TS]
bot.com.
plante de famee des Celastraciis, lat. sient. Euonymus europaeus, che il so len si dopre par fâ fûs o altris piçui imprescj e lis sôs pomis si puedin doprâ par tenzi
Sin. rocjâr
, fusiel
, selâr
, strafusâr
, rocjarie
, fusâr
Cfr. barete di predi