fusarie  /-à-/  fu|sa|ri|e  [BF]

  1. s.f. femine che e vent ator, o soredut che e vendeve ator, fûs par filâ e in câs ancje altris imprescj di lenlis fusariis che a zirin il Friûl tirant il cjaruç, a vendi cjacis, sedons, palotis, taîrs, taiarolis, spinei, fûs e altris intrics e son la plui part di Cimolais (Giulio Andrea Pirona, Ercole Carletti, Giovanni Battista Corgnali, Il Nuovo Pirona)
  2. s.f. [TS] bot.com. plante de famee des Celastraciis, lat. sient. Euonymus europaeus, che il so len si dopre par fâ fûs o altris piçui imprescj e lis sôs pomis si puedin doprâ par tenzi
    Sin. rocjâr , fusiel , selâr , strafusâr , rocjarie , fusâr
    Cfr. barete di predi
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl