fruiadure
/-ùr-/
fru|ia|du|re
[BF]
-
s.m.
il fruiâ, il fruiâsi, il fâ pierdi o il pierdi di integritât par vie dal ûs e dal timp, in câs ancje di alc di imateriâl:
[lis robis] a componin la cjase parcè che tal jessi, tal mantignîsi, te fruiadure, a puartin i segnos de int che a è nassude e vivude dentri di chel porton (Novella Cantarutti, Lis robis e la cjase)
Sin. frui
, fruiament
Cfr. fruie
-
segn che al reste par vie dal ûs e dal timp:
la cjampane, fale l’anel che al ten adun i sîs manis de corone, cualchi sclese sul lavri e la fruiadure adalt [...] e je ancjemò perfete (Pieri Piçul, La cjampane di Dante)