fratum  /-ùm/  fra|tum  [BF]

  1. s.m. part di bosc o di boschete di sterps, di ramaçs, di fueis, di spinis o plui in gjenerâl complès ingredeât di plantistal mieç dal ort, in cualchi lûc rimît, scuindût tal fratum des fasulariis (Sandri Secco dai Juris, L'ort des maraveis)
    Cfr. fis
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl