fortune che    [CO]

  1. loc.coniun. par introdusi une frase li che si presente un fat che si calcole une casualitât fortunade, soredut in contrast cuntune situazion plui gjenerâl negative:  no savìn in ce maniere saltâi fûr cu la campagne, no si cjate int che e vegni a vore; fortune che al ven Meni a dânus une man… (Pieri Somede dai Marcs, Vilie di Nadâl (teatri)); a jerin lôr, cjocs in bale, cul cjapiel su lis trentetrê, il fusîl cu la cane par jù e il zaino flap e mâl cumbinât. […] Fortune che nissun carabinîr o graduât ju veve pescjâts in chel stât (Pieri Menis, Cemût che o soi restât caporâl)
    Sin. sorte che , par fortune che , mancul mâl che
Components:
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl