figoteç
/-èç/
fi|go|teç
[CO]
-
s.m.
manifestazion di afiet, soredut fisiche e soredut ripetude:
aromai a son passe trente agns che o sin maridâts, nol è plui il timp dai figoteçs (Giuliana Pellegrini, Tren)
Sin. figot
, cocoleç
, sossolade
, figotade
Cfr. figotarie