fevelament /-ènt/ fe|ve|la|ment [BF]
-
s.m.
cuantitât di int che e fevele, che e cjacare insiemi e sunsûr fat di tante int che e fevele, che e cjacare insiemi
Sin. cjacareç , cjacarament , cjacareo , tabaieç , tabaiament - s.m. (scherç., spres.) viôt parlament : a 'nd è pôcs furlans aromai, che a crodin ancjemò che in Italie a comandin Pertini, o Spadolini, o il guviar o il fevelament. Une vorone di lôr a son convints che e comandi la mafie (Riedo Pup, I furlans e la mafie)