fevelaçâ fe|ve|la|çâ [BF]
-
v.intr., v.tr.
(spres.)
fevelâ mâl, fevelâ in maniere pôc corete, volgâr, ofensive, triste e v.i.:
e al intindeve dî / dal brut, infam sisteme / dal fevelaçâ mâl e da blesteme... / che ca si dopre e in public e in privât (Dree Blanc, Degradazion...)
Cfr. fevelâ
