feraze
/-à-/
fe|ra|ze
[CO]
-
s.f.
cuantitât di robis di fier, ancje in brutis cundizions:
un craçolâ di feraze mote, un criçâ di vîts sbroiadis, un vuicâ, un crustâ di muiûi e ruedis sidiadis (Maria Forte, La rive di Sant Pieri);
al veve tirât dongje chel biroç, e si jere metût parie a vendi e comprâ peçots e feraze (Carlo Sgorlon, Prime di sere)
Sin. ferace
-
robe fate ancje di fier o di altri metal e che e je mâl in sest:
i fiarârs a vegnin a viodi [il cjaruç]: "Cetant vêso di tirâ di chê feraze li, Basili?" (Dino Virgili, Il cjaruç dai Bas)