favit /-vìt/ fa|vit [CO, TS]
-
s.m.
ornit.com.
uciel piçul, cun code curte, pal solit tignude dreçade insù, maronit, che si svicine aes cjasis soredut di Invier, lat. sient. Troglodytes troglodytes:
tal bosc non si sintiva che il crecâ dai arbui incrudîts, e a stent ti vedevis saltignâ tra li sbrussis il favit e il petaròs (Nelso Tracanelli, Il jeur da li Plerotis)
Sin. favite - s.m. (fig.) cui che al è piçul e svelt, soredut riferît a un frut