favit  /-vìt/  fa|vit  [CO, TS]

  1. s.m. ornit.com. uciel piçul, cun code curte, pal solit tignude dreçade insù, maronit, che si svicine aes cjasis soredut di Invier, lat. sient. Troglodytes troglodytes:  tal bosc non si sintiva che il crecâ dai arbui incrudîts, e a stent ti vedevis saltignâ tra li sbrussis il favit e il petaròs (Nelso Tracanelli, Il jeur da li Plerotis)
    Sin. favite
  2. s.m. (fig.) cui che al è piçul e svelt, soredut riferît a un frut
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl