favit  /-vìt/  fa|vit  [CO, TS]

  1. s.m. ornit.com. uciel piçul, cun code curte, pal solit tignude dreçade insù, maronit, che si svicine aes cjasis soredut di Invier, lat. sient. Troglodytes troglodytestal bosc non si sintiva che il crecâ dai arbui incrudîts, e a stent ti vedevis saltignâ tra li sbrussis il favit e il petaròs (Nelso Tracanelli, Il jeur da li Plerotis)
    Sin. favite
  2. s.m. (fig.) cui che al è piçul e svelt, soredut riferît a un frut
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl