espedient
/-ènt/
es|pe|di|ent
[CO]
-
s.m.
sisteme, ancje pôc clâr, coret o ortodòs, par rivâ a un obietîf:
i unitaris, di ogni colôr, no si lassin trop convinci di chestis promessis, sigûrs che il lengaç dai autonomiscj al è nome un spieli pes odulis, un espedient par fâ proselits (Josef Marchet, Chê biade unitât);
par fermâju Cavedalis al proviodè […] a inondâ la campagne intor vie. Ma se il tentatîf dai todescs al fo blocât cun chest espedient, no si fermarin i bombardaments (Giovanni Pillinini, Zuan Batiste Cavedalis - Une vite esemplâr)
Sin. truc1