espedient  /-ènt/  es|pe|di|ent  [CO]

  1. s.m. sisteme, ancje pôc clâr, coret o ortodòs, par rivâ a un obietîfi unitaris, di ogni colôr, no si lassin trop convinci di chestis promessis, sigûrs che il lengaç dai autonomiscj al è nome un spieli pes odulis, un espedient par fâ proselits (Josef Marchet, Chê biade unitât); par fermâju Cavedalis al proviodè […] a inondâ la campagne intor vie. Ma se il tentatîf dai todescs al fo blocât cun chest espedient, no si fermarin i bombardaments (Giovanni Pillinini, Zuan Batiste Cavedalis - Une vite esemplâr)
    Sin. truc1
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl