ecuilibrâ  e|cui|li|brâ  [CO]

  1. v.tr. (ancje fig.) meti o fâ stâ in ecuilibri, intune cundizion stabile o compensâ un pês o un element, ancje imateriâl, in maniere di mantignî un ecuilibri, une cundizion di stabilitâtecuilibrâ lis sburtadis di parêt a parêt o di pilastris a pilastris (Bepi Agostinis, Storie de art in Friûl); il sisteme bicamerâl al jere struturât in mût di ecuilibrâ interès regjonâi cun chei unitariscj (Fabian Ros, Indipendence)
    Sin. compensâ , belançâ
    Var. cuilibrâ
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl