dogane  /-à-/  do|ga|ne  [CO]

  1. s.f. ufici, ancje cun dut il so materiâl e lis sôs dotazions, che al viôt di controlâ marcjanzie o cjamis che a passin un confinsmontâts a Tunisi, tal grum des valîs controladis de dogane e mancjave chê de Gjine (Jolanda Mazzon, Fûr di timp)
  2. s.f. impueste che si paie suntune marcjanzie o suntun ben che al passe un confincjars che a menavin jù i minerâi di fier, dal Cjanâl dal Fier, da la Austrie. A paiavin la dogane a Vençon e a discjariavin te place dal fier a Glemone (Francesc Placerean, La nestre storie)
    Cfr. dazi
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl