disterpâ dis|ter|pâ [BF, TS]
- v.tr. agr. gjavâ sterps, gjavâ plantis plui grandis des jerbis ma plui piçulis dai arbui
-
v.tr.
(fig.)
gjavâ alc o cdn. dal so puest, dal so ambient o fâ che nol esisti plui:
permeti che propit chê vite e vegni disterpade prime da la ore a pene sfluride dal butul (Alviero Negro, Friûl)
Sin. estirpâ , dislidrisâ , slidrisâ , distirpâ
