disseparât
di|sse|pa|rât
[CO]
-
p.pass., adi.
viôt disseparâ
, viôt disseparâsi
-
adi.
che al è par so cont, che nol è dutun cun alc altri o cun cdn. altri, o che nol è l'istès o che nol è messedât o che al è lontan:
la mont interie, cumò, e sflandorave di ros e zâl, dute ganzante di chei colôrs lâts a messet o in taculis disseparadis: fueis di rôl, di fau o di çamar, ognune cu la sô lûs e ognune biele (Roberto Ongaro, Cretevierte);
da pît dal sonet, disseparade cuntune striche orizontâl, e je la scrite «Original da conservassi» (Zorç Cadorin, Doi autografs di Toni Broili framieç dai manuscrits furlans di Berlin conservâts a Cracovie)
Sin. disparselât
, distint
, dividût