dissacrâ di|ssa|crâ [CO]
-
v.tr.
gjavâ in maniere formâl la funzion sacre di un edifici
Sin. disconsacrâ
Var. dissagrâ -
v.tr.
ofindi un lûc sacri o considerât sacri, fâ pierdi la purece de sacralitât o di alc che al è considerât sacri:
il Nadâl, come tantis fiestis, al à vût il brut distin di jessi banalizât e dissacrât (Antoni Beline, E la lûs e fâs lûs tal scûr)
Sin. disconsacrâ
