disprivâsi
dis|pri|vâ|si
[BF]
-
v.pron.intr.
fâ in mût di restâ cence alc, ancje imateriâl, o cence cdn.:
"No meretistu alc di miôr? Alc dut par te… alc di to… no tu devis disprivâti di dut!" (Laurin Zuan Nardin, Aghe dal Nadison)
Cfr. gjavâsi
, rinunziâ