displantât dis|plan|tât [CO]
- p.pass., adi. viôt displantâ , viôt displantâsi
-
adi.
gjavât di plante fûr dal so puest
Sin. dislidrisât , distirpât , disvidriçât , disvinidrît , estirpât , straplantât , traplantât -
adi., s.m.
che, cui che al è cence bêçs, cence risorsis, cence mieçs par lâ indenant:
jo vuê e ari un paroncin di buine famee e tal doman mi soi cjatât a jessi famei, cuntune famee displantade (Ivano Urli, Pre Gjenio)
Sin. malplantât
