displantât  dis|plan|tât  [CO]

  1. p.pass., adi. viôt displantâ , viôt displantâsi
  2. adi. cence bêçs, cence risorsis, cence mieçs par lâ indenantjo vuê e ari un paroncin di buine famee e tal doman mi soi cjatât a jessi famei, cuntune famee displantade (Ivano Urli, Pre Gjenio)
    Sin. dislidrisât , distirpât , disvidriçât , disvinidrît , estirpât , straplantât , traplantât
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl