disparitât  dis|pa|ri|tât  [CO]

  1. s.f. cundizion di mancjance di paritât:  lis disparitâts sociâls e economichis a àn fat scjampâ 30 mil abitants in 30 agns (Claudio Sangoi, Un at politic pe mont)
    Sin. diference
    Cfr. disnivel
  2. s.f. (estens.) mancjance di uniformitât:  la ipotesi di doprâ il plui pussibil matereâi autentics e à scugnût fâ i conts cu la disparitât di grafiis dopradis tai tescj (Alessandra Burelli, Il furlan te scuele de autonomie)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl