dismuelâ dis|mue|lâ [CO]
-
v.tr.
meti in muel, meti te aghe o intune soluzion di aghe e savon o aghe e altris sostancis
Sin. meti in muel
Cfr. muel- (ancje fig., ancje iperb.) bagnâ dal dut: a jerin lâts indevant a fevelâ par oris, fintremai co l'agadiç de rosade no ur veve dismuelât la piel (Gianni Gregoricchio, Îr e doman)
- v.tr. viôt dismolâ : "Oh seiso, fi di Diu! O veis di sveâmi cheste int, dismuelâ i cûrs dûrs…" (Domeni Zannier, La crete che no vai)