disertôr  di|ser|tôr  [CO]

  1. s.m. militâr che al scjampe de unitât li che al è in servizi"Ancje a ti, zaromai, ti àn par disertôr. Se nus bechin, par ben che nus vadi, nus menin in Gjermanie" (Gianni Gregoricchio, Trê feminis)
    Var. disartôr
  2. s.m. (fig.) cui che nol è plui militant, che nol sosten plui une cause, che no si impegne plui intune ativitât
    Cfr. traditôr
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl