disclucît  dis|clu|cît  [BF]

  1. p.pass., adi. viôt disclucî , viôt disclucîsi
  2. adi. (fig.) di cdn., che al è vignût fûr de infanzie, che al à cjapât esperience
    Sin. dispatussât
  3. adi. (fig.) di alc, che nol è fis dal so puest normâl, che si môf, che al pindule, che al coleun dint disclucît
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl