disclaudât dis|clau|dât [CO]
- p.pass., adi. viôt disclaudâ , viôt disclaudâsi
- adi. (ancje fig.) che al à i clauts che no tegnin ben, che a son gjavâts o smolâts: no àn nuie altri di miôr, di plui salt, di plui positîf par tignî sù une barache disclaudade (Josef Marchet, Cumò che o savìn…)