disbratament  /-ènt/  dis|bra|ta|ment  [BF]

  1. s.m. azion di disbratâ, di liberâ, di gjavâ ce che al è tun ciert puest, che al imberdeedisbratament di materiâi di discjarie (Elena Zanussi, Volontariât furlan: vîf, atîf e cence polse, a servizi di cui che al à bisugne)
    Sin. disbrat
    Cfr. disbratade
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl