cumunicazion  /-òn/  cu|mu|ni|ca|zi|on  [FO]

  1. s.f. viôt comunicazion no vês di fâ i artiscj des vuestris sensazions, ma i cantôrs dal popul furlan, par che al salti fûr di chel sotanisim culturâl che lu àn infetât i mieçs di cumunicazion (Rizieri De Tina, Predicje dal 25 di Avrîl 1977 a S. Eufemie)