cuestam
/-àm/
cues|tam
[BF, TS]
-
s.m.
becj.
complès dai vues dal bust di une bestie, in câs cun cjar o altris tiessûts ancjemò tacâts intor:
cuestam di purcit su la gridele (Giulio Andrea Pirona, Novo vocabolario friulano)
Sin. corbam
, crostolon
-
s.m.
complès des cuestis di une persone
Sin. corbam
, crostolon