crodeuce
/-ù-/
cro|de|u|ce
[CO]
-
s.f.
(dimin.)
viôt crodie
:
lints cul vueli, fave cu lis crodeucis, lasagnis intal ont cul formadi (Anonim, La gubane di Cividât);
par gustâ, une jote di fasûi e patatis, o verzis, o bruade, e daûr vie une crodeuce di argjel (Osiride Secco dai Juris, La biciclete)
Var. crodiuce
-
bocognut une vore bon, plui bon di dut il rest
-
s.f.
[BF, TS]
bot.com.
jerbe, calcolade jerbate, de famee des Scrofulariaciis, lat. sient. Rhinanthus crista-galli
Sin. cjantarele2
, besaç
, clac2