cridôr cri|dôr [BF]
-
s.m.
grant sunsûr di personis che a cridin, che a zighin o di bestiis che a fasin viers fuarts:
[i ucielats] si sgrifavin cun grant cridôr e po a colavin, jesolant, tal jenfri des monts (Pieri Piçul, Ristret de storie da la art furlane I);
e difûr cialis - mai sintudis tantis - un cridôr sul tei dal curtîl, sui morârs dal broili, sui pôi de strade (Eugjeni Marcuç, Cjase grande)
Sin. businôr , busineç , vosarili , berlarili