cordadure /-dù-/ cor|da|du|re [CO, TS]
-
s.f.
mus.
azion, ativitât e risultât di cordâ, di meti un strument musicâl in cundizion di sunâ ben, cu lis notis justis:
chest mandulin nol ten la cordadure (Giulio Andrea Pirona, Novo vocabolario friulano)
Cfr. cordade