cordade  /-dà-/  cor|da|de  [CO, TS]

  1. s.f. mus. azion di cordâ, di meti un strument musicâl in cundizion di sunâ ben, cu lis notis justis
    1. azion di meti plui struments o vôs in armonie tra di lôr
  2. s.f. mus. sunade di plui struments o cjantade di plui vôs in armonie tra di lôre jere une cordade gustose di cjampanis (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve)