cordade /-dà-/ cor|da|de [CO, TS]
-
s.f.
mus.
azion di cordâ, di meti un strument musicâl in cundizion di sunâ ben, cu lis notis justis
- azion di meti plui struments o vôs in armonie tra di lôr
- s.f. mus. sunade di plui struments o cjantade di plui vôs in armonie tra di lôr: e jere une cordade gustose di cjampanis (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve)