coçarie  /-à-/  co|ça|ri|e  [CO, TS]

  1. s.f. bot.com. plante de famee des Cucurbitaciis, che e fâs lis cocis, in particolâr in riferiment a Cucurbita maximala spongje; chel balonut blanc, voluçât in cuatri fueis di coçarie (Pieri Menis, Il cuader de none)
    Sin. coçâr , coce
    Var. cogoçarie , cavoçarie