clebe /clé-/ cle|be [CO]
-
s.f.
cuantitât o categorie di int, soredut calcolade in maniere negative:
si jere rinfuarcide chê clebe di intaie che si strenzeve intor de Luzie, che e cirive simpri un svindic (Maria Forte, Cjase di Dalban);
Rome e veve simpri viodûts i patriarcjins tant che une clebe di eretics stramps, ruspiôs, di tignî sot voli (Angelo Floramo, Glesie Furlane, anno Domini 1409)
Cfr. clebaie , sdrume , raze2 , plebe